من نام او را می برم نامت خیالم می برد

خیال می کردم که بی یادت آرام ترینم ، نه آنکه بگویم ؛نه بی تو آرامترین بودن را تجربه کردم ولی اشتباه

ترین آرامشی بود که تجربه می کردم ، بی هیچ نگاهی دنبال نگاهت بودم

عزیز ترین رویای من ؛

ای پناه آسمانی من ، ای نگاه روشنی بخش من به آسمان

من بودم که نگاهت نکردم ؟!! من که از تشنگی خیال تو خوابم نمی برد!

                                    دلتنگ ضریح طلایی ات گشته ام

نگاهم می کنی؟ دلم گرفته با آنچه که نباید بگیرد!

عیدانه می خواهم از آنچه که تو برایم خوب تر می دانی ، عیدانه ! نگاه معصومانه ات را ، دستان پرمهرت

را ؛

                                  دلتنگ نشستن کنارتو،دلتنگ عطر حرم گشته ام

بی ترانه ، نه بی بهانه  منتظر نگاهت هستم ،

طلب کن دستان بی یاورم را!